نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


استانبول، از روشی جالب برای تشویق شهروندان خود به بازیافت زباله‌ها استفاده می‌کند؛ هر کس که زباله‌های خود را بازیافت کند، اعتبار رایگان برای سوار شدن به مترو دریافت می‌کند. 

دستگاهی برای فروش معکوس در یکی از ایستگاه‌های مترو در استانبول، ترکیه، نصب شده است که اقدام به بازیافت قوطی‌های آلومینیومی و بطری‌های پلاستیکی مصرف شده می‌کند و در برابر دریافت زباله‌ها از مسافران به آن‌ها، کارت آن‌ها را برای سوار شدن به وسایل نقلیه‌ی حمل و نقل عمومی شار‌ژ می‌کند. 

اگر به استانبول رفتید و برای خرید بلیط قطار پول کم آوردید، بطری‌های آب یا قوطی‌های نوشابه‌ای که می‌خواهید دور بیندازید شاید مشکل شما را حل کنند. ایستگاه متروی İTÜ-Ayazağa در ماسلاک، دومین منطقه‌ی بزرگ اقتصادی شهر، قوطی‌ها و بطری‌های قابل بازیافت را دریافت و بازیافت می‌کند. مسئولان شهری و یک شرکت فناوری اطلاعات در استانبول به نام «ایسباک» (Isbak)، در اواسط ماه اکتبر، دستگاه‌های فروش معکوس را در این ایستگاه راه‌اندازی کردند تا با راحت‌تر کردن شرایط، مشتریان را به بازیافت بیشتر ترغیب کنند.

مشتریان می‌توانند استانبول کارت‌های (کارت مخصوص پرداخت هزینه‌های حمل و نقلی در استانبول) خود را با تحویل بطری‌های پلاستیکی و قوطی‌های آلومینیومی قابل بازیافت خود به این دستگاه‌ها، شارژ کنند. دستگاه‌های مذکور، زباله‌های قابل بازیافت را خرد و بسته‌بندی می‌کنند. طبق گزارش نیویورک تایمز، مقامات این شهر تصمیم گرفته‌اند که تا پایان سال جاری، ۱۰۰ دستگاه دیگر نیز در ۲۵ نقطه‌ی دیگر، از جمله مدارس و دانشگاه‌ها، نصب و راه‌اندازی کنند.

متروی استانبول

برای این‌که بتوانید اعتبار کافی برای یک مسافرت را دریافت کنید باید زباله‌های زیادی را بازیافت کنید. یک بطری پلاستیکی نیم لیتری، سه کوروس می‌ارزد (هر ۱۰۰ کوروس برابر با یک یک لیره است). در حالی که میانگین کرایه‌ی سفر با مترو در این شهر برابر با ۲/۶۰ لیر ترکیه است، هر مسافر باید حداقل ۲۸ بطری یک و نیم لیتری را خرد کند تا اعتبار کافی برای یک سفر رایگان را به دست بیاورد. به نظر می‌رسد که قوطی‌های آلومینیومی از این لحاظ ارزش بیشتری داشته باشند؛ چرا که هر قوطی نیم لیتری، ۹ کوروس می‌ارزد.

هدف از اجرای این پروژه، عادت دادن مردم به فرهنگ بازیافت است. هر چقدر که تعداد بیشتری از قوطی‌ها و بطری‌ها را بازیافت کنید، اعتبار بیشتری به دست می‌آورید و در نهایت، باید به قدری به این کار ادامه بدهید تا یک سفر رایگان به شما هدیه داده بشود. شارژ استانبول کارت‌ها به این معنی است که شما می‌توانید استفاده‌های دیگری از آن‌ها بکنید. می‌توانید از این اعتبار برای ورود به هر مکانی که این کارت‌ها در آن‌ها پذیرفته شده هستند، مانند اتوبوس‌ها، ترامواها و حتی سرویس‌های بهداشتی عمومی در سطح شهر، استفاده کنید.


در کشور آمریکا، چهارم اکتبر روز ملی تاکو است. اکثر مردم هم این روز را در شهرهای مختلف با خوردن تاکو جشن می‌گیرند.

مقاله‌های مرتبط:

روز چهارم اکتبر در کشور آمریکا به‌عنوان روز ملی تاکو (غذای مکزیکی) نام‌گذاری شده است. به همین دلیل اکثر مردم آمریکا در این روز تاکو می‌خورند. بعضی از مردم تاکو را در خانه‌هایشان درست می‌کنند و برخی دیگر هم ترجیح می‌دهند به رستوران‌های مخصوص طبخ تاکو بروند.

جالب اینکه سال گذشته، آمریکایی‌ها در همین روز حدود ۴٫۵ میلیارد عدد تاکو خوردند. با توجه به این رقم می‌توان تصور کرد که رستوران‌ها در چهارم اکتبر با چه حجم عظیمی از تقاضا مواجه می‌شوند.

حالا بگذارید شما را با ۲۵ شهر برتر آمریکا برای صرف تاکو آشنا کنیم.

آستین، تگزاس

تاکو آستین تگزاس

شهر آستین در ایالت تگزاس را به‌عنوان خانه‌ی اصلی تاکو می‌شناسند. شهری که در آن حتی برای وعده‌ی صبحانه هم تاکوی مخصوص و فوق‌العاده خوشمزه سرو می‌کنند. در آستین مکان‌ها و رستوران‌های بسیار معروفی وجود دارد که در آن‌ها علاوه بر طبخ تاکو، موزیک زنده هم پخش می‌شود. ازجمله این مکان‌ها می‌توان به کافه‌ی «الدورادو» (Eldorado Cafe) اشاره کرد که مردم می‌توانند در آن تاکوی دلخواه‌شان را خودشان درست کنند و از خوردنش لذت ببرند.

میامی، فلوریدا

تاکو میامی

شهر میامی در مرکز ایالت فلوریدا، مرکز غذاهای بی‌نظیر مکزیکی، ازجمله تاکو است. هر زمان در شهر میامی هوس تاکو کردید، به سمت ساحل بروید و در امتداد آن قدم بزنید. این بخش از شهر میامی مملو از رستوران‌ها و دکه‌های تاکوفروشی است و شما می‌توانید در کنار آن‌ها بنشینید و ضمن میل کردن تاکوهای خوشمزه، از تماشای مناظر زیبا هم استفاده کنید.

نیویورک، نیویورک

تاکو نیویورک

طبق گزارش مرکز (WalletHub)، نیویورک بیشترین تعداد رستوران‌ها را به ازای هر نفر در خود جای داده است. به همین دلیل هیچ تعجبی ندارد که نام نیویورک هم در فهرست برترین شهرهای صرف تاکو قرار بگیرد. افرادی که برای صرف تاکو به شهر نیویورک می‌آیند، گزینه‌های فراوانی پیش رویشان قرار می‌گیرد. از ماشین‌های تاکوفروشی گرفته تا رستوران‌هایی که تاکوهای مخصوص و فوق‌العاده خوشمزه می‌پزند.

سن آنتونیو، تگزاس

تاکو سن آنتونیو

گردشگران در شهر سن آنتونیو می‌توانند ضمن بازدید از مناطق تفریحی و دیدنی این شهر، خودشان را سرگرم کنند و از وقت‌گذرانی در سن آنتونیو لذت ببرند؛ اما بدون شک هیچ گردشگری نمی‌تواند بدون خوردن تاکوهای خوشمزه، این شهر زیبا را ترک کند. برای خوردن تاکو در شهر سن آنتونیو باید به سمت پارک مشهور این شهر یعنی «ریور واک» (River Walk) بروید تا بتوانید، بهترین تاکوی عمرتان را میل بفرمایید.

لس‌آنجلس، کالیفرنیا

تاکو لس آنجلس

مانند شهر نیویورک، لس‌آنجلس را هم می‌توان به‌عنوان یک مکان عالی برای خوردن تاکو در نظر گرفت. گوشه و کنار شهر لس‌آنجلس مملو از دکه‌های تاکوفروشی است که البته تاکوهای بسیار خوشمزه و خوش‌طعمی هم در آن‌ها طبخ می‌شود. اگر عاشق خوردن تاکو هستید به لس‌آنجلس بروید تا با طعم‌های جدید و بی‌نظیر تاکو آشنا شوید.

فینیکس، آریزونا

تاکو فینیکس

از مرکز فینیکس تا شهر قدیمی اسکاتس‌دیل، یعنی مرکز ایالت آریزونا و مناطق اطراف آن را می‌توان به‌عنوان یکی از بهترین مکان‌های آمریکا برای عاشقان تاکو نام‌گذاری کرد. تمام گردشگرانی که به فینیکس می‌آیند، حتما از خوردن تاکوهای خوشمزه در این شهر لذت می‌برند. چون در فینیکس شما با تاکوفروشی‌هایی مواجه می‌شوید که در آن‌ها تاکوهای بی‌نظیری با ادغام طعم‌های سنتی و مدرن طبخ می‌شود. ترکیبی که شاید هیچ‌وقت به ذهن‌تان خطور نکند.

سان فرانسیسکو، کالیفرنیا

تاکو سان فرانسیسکو

گردشگران می‌توانند تقریبا در هر نقطه از شهر سان فرانسیسکو، یک تاکوفروشی عالی پیدا کنند؛ اما بدون شک «لا تاکوریا» (La Taqueria) بهترین رستورانی است که می‌توانید در آن تاکوهای خوشمزه میل کنید.

هیوستون، تگزاس

تاکو هیوستون

در تمام طول سال، تاکوهای خوشمزه، تازه و خوش‌طعم شهر هوستون، منتظر ورود گردشگران هستند. در شهر هیوستون، رستوران «هوگو» (Hugo) از سایر تاکوفروشی‌ها مشهورتر است؛ چون در این رستوران تاکوهای مخصوصی با گوشت خرچنگ پخته می‌شود که نظیر آن را نمی‌توانید در هیچ جای دیگری پیدا کنید.

ایلینویز، شیکاگو

تاکو ایلینویز

اگر به شیکاگو بروید و برای صرف تاکو، سری به رستوران «تیو لوئیس» (Tio Luis Tacos) نزنید، حتما پشیمان می‌شوید. چون در این رستوران تاکوهای بی‌نظیری طبخ می‌شود که مواد آن‌ها را گوشت، برنج مکزیکی و لوبیای پخته‌شده تشکیل می‌دهند. همچنین نان مخصوص این تاکوها را هم با ذرت نرم و تازه می‌پزند. تمام این مواد در کنار هم طعمی بهشتی را به تاکو می‌بخشند.

سن دیگو، کالیفرنیا

تاکو سن دیگو

هنوز هیچ‌کس نمی‌داند که از بین آب‌وهوای بی‌نظیر، مناظر دیدنی یا حتی آفتاب تابان سن دیگو، کدام‌یک باعث می‌شود که طعم تاکوها در این شهر تا این اندازه عالی باشد. برای صرف تاکو در سن دیگو، گزینه‌های فراوانی دارید؛ مثل رستوران «لا پوئرتا» (La Puerta) که هفت روز هفته تا ساعت ۲ بامداد باز است.

دنور، کلرادو

تاکو دنور

احتمالا پیدا کردن یک تاکوفروشی در شهر دنور ایالت کلرادو، آسان‌ترین کار دنیا است. در کلرادو شما در سرتاسر شهر تاکوفروشی می‌بینید.

لانگ بیچ، کالیفرنیا

تاکو لانگ بیچ

اگر دوست دارید در محیطی زیبا با منظرهای ساحلی تاکو میل کنید، لانگ بیچ در کالیفرنیا یک انتخاب ایدئال برای شما خواهد بود. در منوی تمام رستوران‌های لانگ بیچ حداقل چند نمونه تاکوی خوشمزه وجود دارد. به همین دلیل برای پیدا کردن تاکوی موردعلاقه‌تان کار سختی نخواهید داشت.

دالاس، تگزاس

تاکو دالاس

عاشقان تاکو در شهر دالاس و منطقه فورت وورث می‌توانند همیشه و در هر زمان از شبانه‌روز تاکوی خوشمزه میل کنند. چون در تمام مناطق شهر دکه‌های تاکوفروشی تا نیمه‌های شب مشغول سرویس‌دهی به مشتریان هستند. علاوه بر این در پمپ بنزین «فیول سیتی» (Fuel City) هم رستورانی وجود دارد که در تمام ساعات روز تاکو سرو می‌کند.

ساکرامنتو، کالیفرنیا

تاکو ساکرامنتو

زمانی که پای خوردن تاکو در میان باشد، در ساکرامنتو خواب به چشم هیچ‌کس نمی‌آید. در مرکز کالیفرنیا رستوران‌های مختلفی وجود دارند که تاکوهای بی‌نظیری را سرو می‌کنند؛ اما در میان تمام آن‌ها رستوران «جیم بوی» (Jimboy) با نمای بیرونی سنگی‌اش، از همه رستوران‌ها معروف‌تر است.

لاس وگاس، نوادا

تاکو لاس وگاس

هیچ شکی نیست که شهر لاس‌وگاس به‌خوبی می‌داند که چطور باید مردم را سرگرم کرد. ولی تاکو در اینجا هم از محبوبیت خاصی برخوردار است. اگر شما در هتل بین‌المللی «ام‌جی‌ام» (MGM Resort International) اقامت داشته باشید، برای میل کردن یک تاکوی بی‌نظیر، هیچ نیازی به ترک هتل نخواهید داشت.

سن خوزه، کالیفرنیا

تاکو سن خوزه

خیلی از افراد، سن خوزه و «سیلیکون ولی» (Silicon Valley) را با تاکوهایش می‌شناسند. به همین دلیل می‌توان نام سن خوزه را هم در لیست ۲۵ شهر برتر آمریکا برای صرف تاکو قرار داد.

اوکلند، کالیفرنیا

تاکو اوکلند

مثل شهر سان فرانسیسکو، در سرتاسر اوکلند هم می‌توان رستوران‌هایی را پیدا کرد که همواره تاکو سرو می‌کنند. ازجمله معروف‌ترین این تاکوفروشی‌ها باید به «تاکو پنزن» (Taco Panzon) اشاره کنیم که بهترین تاکوهای ساحل غربی آمریکا را می‌پزد.

توسان، آریزونا

تاکو توسان

اگر از خوردن تاکوهای شهر فینیکس راضی نبودید، سریعا به توسان در ایالت آریزونا بروید تا بتوانید یک تاکوی بی‌نظیر را میل کنید. رستوران «لوس تاکو اپسن» (Los Tacos Apson) بهترین انتخاب برای شما خواهد بود، بالأخص اگر خیلی گرسنه باشید.

ال پاسو، تگزاس

تاکو ال پاسو

ال پاسو، مقر اصلی رستوران‌های زنجیره‌ای مکزیکی «چیکو» (Chico) است که تاکوهای بی‌نظیری را سرو می‌کند. البته تاکوهای خوش‌طعم رستوران «تاکوهولیکس» (Tacoholics) هم ارزش امتحان کردن را دارند.

سیاتل، واشینگتن

تاکو سیاتل

عاشقان تاکو در منطقه شمال غربی اقیانوس آرام، نمی‌توانند برای خوردن تاکو جایی بهتر از سیاتل را پیدا کنند. چون برخی از رستوران‌های این شهر تاکو را در نان‌های ذرت خانگی سرو می‌کنند.

کانزاس، میسوری

تاکو کانزاس

آيا در کانزاس به دنبال یک تاکوی خوشمزه و باب میل‌تان هستید؟ پس به سمت منطقه‌ی «ریور مارکت» (River Market) بروید تا به رستوران «تاکو کمپانی» (Taco Company) برسید. در این رستوران همه نوع تاکویی وجود دارد و حتی می‌توانید مواد تشکیل‌دهنده‌ی تاکو را خودتان انتخاب کنید.

نشویل، تنسی

تاکو نشویل

نشویل در ایالت تنسی شاید مشهورترین شهر تاکو نباشد، ولی مردم این شهر عاشق تاکو هستند. درواقع اگر در این شهر روی تابلوی رستورانی نوشته شود «تاکو»، حتما مردم برای خوردن تاکو به آنجا سر می‌زنند.

فرسنو، کالیفرنیا

تاکو فرسنو

فرسنو یکی دیگر از شهرهای ساحل غربی آمریکا است که رستوران‌های آن تاکوهای فوق‌العاده‌ای را می‌پزند. رستوران‌های «روبیو کاستال گریل» (Rubio’s Coastal Grill) و «دون په په تاکوریا» (Don pepe Taqueria) بهترین مکان برای خوردن تاکو در این ناحیه هستند.

واشینگتن، واشینگتن دی سی

تاکو واشینگتن

در پایتخت آمریکا یعنی واشینگتن دی‌سی، تاکوهایی سرو می‌شود که طعم‌شان از تاکوهای ساحل شرقی هم بهتر است. نکته جالب دیگر اینکه شما در اینجا می‌توانید با هزینه بسیار اندک روزی سه وعده تاکو میل بفرمایید.

آتلانتا، جورجیا

در آتلانتا، هر نوع تاکویی که دوست داشته باشید، پیدا می‌شود. رستوران «ال ری دل» (El Rey del) در آتلانتا، تاکوهای بی‌نظیری را سرو می‌کند که طعم‌شان فراموش‌نشدنی است.


طبق یک تحقیق مشخص شده است که زنان، کشورهایی را برای سفر انفرادی انتخاب می‌کنند که در زمینه رعایت حقوق زنان، فرهنگ، مناظر دیدنی و ماجراجویی رتبه بالایی داشته باشند.

مقاله‌های مرتبط:

سفر انفرادی رو به افزایش است و فقط  در سال ۲۰۱۷، گوگل سرچ برای عبارت «سفر انفرادی زنان» بیش از ۱۰۰ میلیون بار بوده است. آمپرسند تراول (Ampersand Travel) اقدام به راه‌اندازی وندر ویمن ایندکس (Wander Women Index) کرده و تحقیقاتی انجام داده است که کدام کشورها برای سفر انفرادی زنان، بهترین مقاصد هستند. در این ایندکس، کشورها بر اساس رعایت حقوق زنان، فرهنگ، مناظر دیدنی، ماجراجویی و اینستاگرام‌پسند بودن (این عوامل همگی جزو مواردی بوده است که زنان برای سفر انفرادی به آنها اهمیت می‌داده‌اند)، طبقه‌بندی شده‌اند. در اینجا قصد داریم به سه مقصد اول این لیست برای مسافرت انفرادی زنان بپردازیم.

 ژاپن

سفر انفرادی

ژاپن، کشور زیبایی است که به لطف درصد فوق‌العاده پایین جرم، در صدر این لیست قرار دارد. علاوه بر این، فعالیت‌های زیادی نظیر بازدید از شهرهای پیشرفته مثل توکیو و تماشای پارک‌های ملی زیبا در کل کشور، برای مسافران انفرادی وجود دارد.

فرانسه

سفر انفرادی

فرانسه به خاطر نمره بالایی که در زمینه رعایت حقوق زنان دارد، در رتبه دوم این لیست قرار می‌گیرد. این خبر خوشی برای مسافران انفرادی به حساب می‌آید، ضمنا این کشور مقصدی عالی برای عاشقان غذا، نوشیدنی و فرهنگ است.

اسپانیا

سفر انفرادی

اسپانیا رتبه بالایی در زمینه ماجراجویی دارد و مقصدی فوق‌العاده برای مسافرانی است که به دنبال یک چیز متفاوت هستند. صحنه غذایی شگفت‌آوری نیز در این کشور به چشم می‌خورد که مایه افتخار اسپانیایی‌ها است.


شهر ماکو به دلیل برخورداری از بازارچه‌های مرزی، نه تنها مقصد خوبی برای سفر بوده، بلکه هزینه سفر به آن نیز بسیار به صرفه است.

ماکو یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی است که به دلیل نزدیک بودن به مرز ایران و ترکیه، نه تنها دارای بازارچه‌های مرزی بوده، بلکه به دلیل داشتن آثار تاریخی، از جمله مناطق گردشگری ایران به شمار می‌رود.. هزینه سفر به این شهر با توجه به قیمت هتل، رستوران، حمل و نقل و دیدنی‌ها، بسیار ارزان بوده و می‌توان با بودجه‌ای بسیار کم، سفری خاطره‌انگیز به این شهر را تجربه کرد. همچنین، با توجه به قیمت تورهای تبریز، شما می‌توانید سفری به صرفه به غرب کشور داشته باشید.

هزینه سفر به ماکو

هزینه سفر به ماکو

مسافت بین تهران تا شهر ماکو، ۸۷۴ کیلومتر است که اگر شما بخواهید این مسیر را با خودروی شخصی خود طی کنید، حدود ۱۰ ساعت سفر جاده‌ای بدون توقف خواهید داشت. هزینه بنزین برای این سفر، با توجه نوع خودروی شما، مصرف بنزین و روشن بودن کولر، حدود ۱۱۰ هزار تومان خواهد بود.

اگر تمایل داشته باشید تا این مسیر را به وسیله اتوبوس طی کنید، هزینه بلیط اتوبوس شما حدود ۷۰ هزار تومان خواهد بود. این هزینه، برای شرکت‌های مختلف اتوبوسرانی و انواع اتوبوس‌ها متفاوت بوده و در برخی موارد کمتر است.

برای سفر به ماکو به وسیله قطار، مسیر مستقیم وجود ندارد، و از آنجا که ایستگاه‌های قطار موجود در غرب کشور بسیار از ماکو دور هستند، استفاده از مسیر دو سفره (قطار به اضافه وسیله نقلیه دیگر) نیز در مورد این شهر توصیه نمی‌شود.

قیمت بلیط هواپیما از تهران به ماکو حدود ۲۷۰ هزار تومان تا ۲۹۰ هزار تومان است، و سفری راحت و سریع را برای شما به ارمغان می‌آورد.

متوسط هزینه اقامت در ماکو

هزینه اقامت در هتل دو ستاره شهر ماکو، به ازای یک شب برای دو نفر حدود ۱۶۰ هزار است. متاسفانه در شهر ماکو، شما گزینه‌های زیادی برای اقامت در مکان‌های مختلف نخواهید داشت.

هتل در ماکو

متوسط هزینه خورد و خوراک در ماکو

در شهر ماکو شما می‌توانید از انواع غذاهای سنتی و فست‌فود بهره‌مند شوید. شما می‌توانید برای هر وعده غذا در شهر ماکو، بین ۱۵ تا ۲۵ هزار تومان، بسته به نوع غذایی که سفارش می‌دهید، را در نظر بگیرید. این مقدار با هزینه پیش غذا و نوشیدنی و دسر نیز افزایش خواهد یافت.

رستوران در ماکو

هزینه حمل و نقل در ماکو

در شهر ماکو، شما می‌توانید برای مسیرهای کوتاه حدود ۱۰۰۰ تومان، و برای مسیرهای طولانی‌تر حدود ۲ یا ۳ هزار تومان به ازای هر نفر را در نظر بگیرید. این مقدار با استفاده از اتوبوس‌های درون شهری کاهش خواهد یافت.

ماکو

هزینه بازدید از دیدنی‌های ماکو

در شهر ماکو دیدنی‌های فراوانی وجود دارد که بسیاری از آن‌ها را می‌توان به‌صورت رایگان بازدید کرد. بازار بزرگ مرزی منطقه آزاد ماکو، دخمه سنگی فرهاد، تالاب بورآلان، قره کلیسا، پل قره کورپو، تالاب آق گل، کاخ موزه باغچه جوق و بسیاری از جاذبه‌های دیگر، از جمله دیدنی‌های این شهر به شمار می‌روند، شما می‌توانید متوسط هزینه بازدید از جاذبه‌های این شهر را بین ۱۰ تا ۱۵ هزار تومان در نظر بگیرید.

بودجه پیشنهادی گذراندن یک روز در ماکو

برای گذراندن یک روز در ماکو، سفر شما در ارزان‌ترین حالت ممکن به وسیله اتوبوس (برای دو نفر) حدود ۵۵۰ هزار تومان هزینه خواهد داشت. هزینه همین سفر به وسیله هواپیما و با مخارج بیشتر می‌تواند تا یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان برای شما هزینه داشته باشد. در نظر داشته باشید، هزینه وسیله نقلیه برای رفت و برگشت دو نفر محاسبه شده است.

ماکو

بودجه پیشنهادی گذراندن سه روز در ماکو

برای گذراندن سه روز در ماکو، شما می‌توانید با حداقل هزینه حدود ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان، سفری دل‌انگیز را تجربه کنید. با توجه به اینکه در سفر به ماکو هزینه بلیط هواپیمای شما حدود ۱ میلیون تومان خواهد شد، سفر با ماشین شخصی بسیار به صرفه‌تر بوده و در طول یک روز، حدود ۱ میلیون تومان هزینه خواهد داشت. همچنین در نظر داشته باشید، در سفر به ماکو، بودجه کافی برای خرید در بازارچه مرزی باکو را در نظر گرفته باشید.

ماکو

منبع عکس: گوگل‌مپ


گرجستان به دلیل داشتن دانشگاه‌های معتبر و هزینه‌های پایین تحصیل و زندگی یکی از مقصدهای جدید علاقه‌مندان به تحصیل در خارج است.

گرجستان دارای دانشگاه‌های متعددی است که از نظر سیستم و کیفیت آموزشی با اساندارهای روز جهان برابری می‌کنند و از نظر هزینه تحصیل و زندگی نیز بسیار مقرون به صرفه‌تر از دیگر کشورهای اروپایی است. این دو ویژگی مهم باعث شده‌اند تا گرجستان به یکی از بهترین کشورها برای ادامه تحصیل در خارج تبدیل شود.

چگونگی نظام آموزشی و مدت هر مقطع تحصیلی

تحصيلات‌ پيش از دانشگاه

‌ دوره آموزش ابتدايی و پایه در كشور گرجستان ۹ سال به طول می‌انجامد. دانش‌آموزان سپس می‌توانند در دبيرستان‌های متوسطه به مدت سه سال تحصيلات خود را ادامه دهند و ديپلم دبيرستان دريافت کنند. دانش‌آموختگان دبيرستان‌های متوسطه مجاز به ادامه تحصيل در مؤسسات آموزش عالی هستند.

تحصيلات دانشگاهی

آموزش عالی در كشور گرجستان توسط مؤسسات آموزش عالی دولتی و غيردولتی ارائه می‌شود. آموزش عالی در كشور گرجستان تحت نظارت وزارت آموزش و علوم است. در كشور گرجستان سه سطح آموزش عالی وجود دارد:

  • دوره كارشناسی و ديپلم تخصصی؛
  • دوره كارشناسی ارشد؛
  • دوره نامزد علوم (برابر با دوره Ph.D).

راهنمای تحصیل در گرجستان

دوره‌های تحصيلی

۱. Bachelor: شامل چهار سال تحصيل در مؤسسات آموزش عالی.

۲. Master: شامل دو سال تحصيل پس از دوره Bachelor و دفاع از پايان‌نامه و گذراندن امتحانات نهايی است.

۳. Doctor: شامل حداقل سه سال تحصيل با داشتن مدرک Master. دانشجويان در اين دوره با روش‌های مختلف تحقيق و آموزش آشنا می‌شوند و در برخی دروس رشته مربوط امتحان می‌دهند. صدور مدرک پس از تهيه رساله دكتری و دفاع از آن است.

راهنمای تحصیل در گرجستان

نحوه‌ ارزشيابی مدارک تحصيلی (پس از تاریخ  ۲۰۱۱/۰۹/۰۱) 

  • مدارک Bachelor صادره‌ از دانشگاه‌های معرفی شده، با حداقل چهار سال‌ تحصيل حضوری و تمام وقت‌ به‌ شرط‌ دارا بودن‌ ديپلم‌ ۱۲ ساله دبيرستان يا پيش دانشگاهی با معدل حداقل ۱۴ در رشته مرتبط با رشته تحصیلی مقطع کارشناسی، داشتن گواهی قبولی در آزمون زبان قبل از اخذ پذیرش، ارائه گواهی قبولی آزمون زبان کشور محل تحصیل حداکثر تا ۶ ماه پس از شروع به تحصیل، پس‌ از بررسی علمی كه‌ شامل‌ آزمون‌ كتبی است، «كارشناسی» ارزشيابی می‌شوند.
  • مدارک Master صادره‌ از دانشگاه‌های معرفی شده‌ با توجه‌ به‌ دوره‌های تحصيلی قبل‌ از دانشگاه‌ و محتوای دروس‌ دانشگاهي، با حداقل یک و نیم تا دو سال تحصیل حضوری و تمام وقت، به شرط دارا بودن مدرک کارشناسی معتبر با معدل حداقل ۱۵ در رشته مرتبط با گروه آموزشی تحصیلی مقطع کارشناسی ارشد، داشتن گواهی قبولی در آزمون زبان قبل از اخذ پذیرش، ارائه گواهی قبولی آزمون زبان کشور محل تحصیل حداکثر تا ۶ ماه پس از شروع به تحصیل، پس‌ از بررسی علمی كه‌ شامل‌ آزمون‌ كتبی است، «كارشناسی ارشد» ارزشيابی می‌شوند.
  • مدارک Doctor كه شروع تحصيل دوره مربوط به آن‌ها از اول سپتامبر ۲۰۱۱ به بعد باشد با حداقل سه سال تحصیل حضوری و تمام وقت، به شرط دارا بودن مدرک کارشناسی ارشد معتبر با معدل حداقل ۱۶، یکسان بودن رشته تحصیلی در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، داشتن گواهی قبولی در آزمون زبان قبل از اخذ پذیرش، ارائه گواهی قبولی آزمون زبان کشور محل تحصیل حداکثر تا ۶ ماه پس از شروع به تحصیل، مشروط به انتشار حداقل دو مقاله كامل (Full Paper) در نشريات معتبر علمی ـ ‌پژوهشی، منتشره در كشورهای غيراز كشورهای مستقل مشترک‌المنافع و آسيای ميانه كه حداقل يكی از آن‌ها دارای نمايه (Index) بين‌المللی باشد و همچنين، پس از احراز تسلط متقاضی ارزشيابی مدارک تحصيلی خارجی به زبان تحصيل در كشور خارجی (شامل قابليت‌های گفتاری و نوشتاری به زبان تحصیل و زبان رساله یا زبان رسمی كشور محل تحصيل)، با رعايت ساير ضوابط و مقررات قابل بررسی و ارزشيابی است. ضمنا رساله دكتری بايد توسط شخص متقاضی (نه از طريق مترجم) نگاشته و ارائه شده باشد.

راهنمای تحصیل در گرجستان

زبان مراکز آموزشی و دانشگاهی

در دانشگاه‌های گرجستان رشته‌های تحصیلی متنوعی را در مقاطع مختلف و به زبان گرجی و انگلیسی ارائه می‌شوند.

شهریه دانشگاه‌های گرجستان

هزینه تحصیل در گرجستان سطوح مختلف تحصیلی یعنی کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری متفاوت است؛ ولی در حالت کلی، میزان شهریه‌ها بین ۳,۰۰۰ تا ۶,۰۰۰ دلار در سال متغیر است. در این رابطه، بالاترین میزان شهریه متعلق به رشته پزشکی است.

هزینه زندگی در گرجستان

دانشگاه‌های گرجستان خوابگاه‌‌هایی مشابه خوابگاه‌های ایران در نزدیکی دانشگاه‌ها دارند و همین مسئله باعث کاهش هزینه‌های حمل و نقل نیز می‌شود. البته برخی از خانواده‌‌های گرجی اتاقی از منزل‌ خود را برای اجاره کردن در اختیار دانشجویان قرار می‌دهند که هزینه اجاره بهای آن حدودا ۱۰۰ دلار است. هزینه اجاره آپارتمان مستقل متوسط تقریبا از ۳۰۰ دلار آغاز می‌شود. 

راهنمای تحصیل در گرجستان

بهترین دانشگاه‌های گرجستان مورد تائید وزارت علوم

  • Ivane Javakhishvili Tbilisi State University
  • Apolon Kutateladze State Academy of Arts
  • Ivane Javakhishvili Tbilisi State University (غیر از رشته زبان و ادبیات گرجی)
  • Sarajishvili Tbilis State Conservatoire در رشته‌های مربوط به هنر موسيقی
  • Technical Uniuversity
  • University of Georgia

بورسیه دانشگاه‌‌های گرجستان

بورسیه‌های تحصیل در گرجستان به دو دسته بورسیه‌های دولتی و خصوصی تقسیم می‌شوند؛ 

  • بورسیه‌های دولتی: در کشور گرجستان، بخش زیادی از بورسیه‌های دانشجویان بین‌الملل مانند بورسیه بنجامین. آ. گیلمن، بورسیه بوررن اواردز، بورسیه فول‌برایت و… از بخش دولتی تامین می‌شود.
  • بورسیه‌های خصوصی: این گروه از بورسیه‌ها توسط دانشگاه‌ها به دانشجویان اختصاص داده می‌شوند؛ بورسیه مونت هالیوک نمونه شناخته شده این بورسیه‌ها است.

راهنمای تحصیل در گرجستان

شرایط سنی تحصیل در گرجستان

برای ادامه تحصیل در دانشگاه‌های گرجستان محدودیت سنی خاصی وجود ندارد؛ ولی در حالت کلی، برای ادامه تحصیل در اروپا حداکثر سن برای ورود به کالج ۲۳ سال، برای ورود به دوره کارشناسی ۲۵ سال، کارشناسی ارشد ۳۰ سال و دوره دکتری زیر ۴۰ سال است.

بیمه تحصیلی و درمانی دانشجو در گرجستان

مقاله‌های مرتبط:

بیمه درمانی در گرجستان در اختیار بخش خصوصی است و دولت از طریق اداره خدمات بیمه‌ای بر عملکرد آن‌ها نظارت دارد. در حالت کلی، بیمه درمانی در کشور گرجستان برای کارمندها یا کارگرها و تمامی افراد شاغل در گرجستان، ربطی به کارفرما ندارد و هر شخص بنابر نیاز خودش می‌تواند پوشش بیمه درمانی را انتخاب کند یا آن را نخواهد.

معمولا پوشش بیمه درمانی در گرجستان به مانند بیمه تکمیلی در ایران است، یعنی اینکه اغلب پوشش‌های پزشکی در آن به‌صورت کامل پرداخت می‌شوند، ولی در سال دارای سقف مشخص است.

تعطیلات پایان سال تحصیلی دانشگاه‌های گرجستان

سال تحصیلی در دانشگاه‌های گرجستان به دو ترم بهار و پاییز تقسیم می‌شود.

راهنمای تحصیل در گرجستان

آب و هوای گرجستان

موقعیت جغرافیایی گرجستان به گونه‌ای است که تابستان‌ها گرم و مرطوب و زمستان‌ها مقدار اندکی سرد است.

ویزا و کار دانشجویی در گرجستان

گرجستان یکی از اعضای پیمان شینگن است و ویزای تحصیلی گرجستان از نوع ویزای نوع C است و حداقل ۳۰ روز و حداکثر ۹۰ روز اعتبار دارد برای متقاضیان تحصیل در گرجستان جهت انجام مذاکرات اولیه با دانشگاه، توسط سفارت گرجستان در تهران صادر می‌شود. پس از اخذ پذیرش دانشجو باید جهت اخذ ویزای تحصیلی نامه دعوتنامه را به کنسولگری گرجستان در نزدیکی محل اقامت خود تحویل دهد. نامه دعوتنامه و پذیرش از واحد روابط بین‌الملل دانشگاه صادر و در وزارت امور خارجه تأیید می‌شود. 

راهنمای تحصیل در گرجستان

شرایط کار دانشجویی

دانشجویان مشغول به تحصیل در گرجستان اجازه کار قانونی در حین تحصیل بین ۱۰ تا ۲۰ ساعت در هفته را دارند.


در حالی که امروزه حدود ۷۵ درصد از خدمه‌ی پرواز را بانوان تشکیل می‌دهند، نخستین مهمانداران هواپیما همگی مرد بودند و مانند بسیاری از مشاغل دیگر از گذشته تاکنون پوشش و قوانین مربوط به پذیرش مهمانداران و در نتیجه ظاهر آنان تغییرات فراوانی داشته است.

مقاله‌های مرتبط:

امروزه بیشتر مهماندارن هواپیما خانوم‌ها هستند. اما همیشه اینگونه نبوده است و نخستین مهماندارانی که برای این شغل برگزیده شده بودند همگی آقا بودند. حتی پس از مدتی که پذیرش بانوان به عنوان مهماندار مرسوم شد شرایط کاری سختی برای آن‌ها تعیین شده بود. برای بررسی تاریخ مهمانداران پرواز برمی‌گردیم به دوران «هاینریک کوبیس» (Heinrich Kubis) که نخستین مهماندار دنیا بود. او از خدمه‌ی پروازهای LZ 10 Schwaben که یک کشتی هوایی (زپلین) است بود و در زمان فاجعه‌ی سقوط کشتی هوایی Hindenburg نیز از خدمه‌ی این زپلین بود. (هنگامی که کشتی هوایی به زمین نزدیک شد او از پنجره‌ای به بیرون پرید و جان سالم به در برد).

مهماندار

خطوط هوایی بعدی مانند خطوط هوایی سلطنتی بریتانیا فقط «پسران کابین» یا «مهماندار» را استخدام می‌کردند. این نام را شرکت حمل‌ونقل «مری تایم» برای آنان برگزید. در تصویر بالا یک مهماندار خطوط هوایی «آمریکن» به مسافری جوان شیر تعارف می‌کند.

مهماندار

تصویر بالا متعلق به سال ۱۹۲۸ و خطوط هوایی «وسترن» می‌باشد. این شرکت و خطوط هوایی «پن آمریکن» (Pan American) در سال ۱۹۲۹ نخستین وسایل نقلیه‌ی هوایی آمریکایی را داشتند که دارای مهماندارانی برای ارائه‌ی غذا بود.

مهماندار

مسافران این پروازها تا سال ۱۹۳۰ منتظر ماندند تا شاهد نخستین مهماندار زن تاریخ باشند. «الن چرچ» (Ellen Church) که در آن زمان ۲۵ ساله بود را در تصویر بالا مشاهده‌ می‌کنید. شرکت حمل‌ونقل هوایی بوئینگ او را استخدام کرده بود.

بانوان مهماندار یا «دختران آسمان» که توسط شرکت «بی ای تی» (BAT) این‌گونه نامگذاری شده بودند، باید پرستاران رسمی، مجرد و زیر ۲۵ سال می‌بودند. حداکثر وزن قابل قبول ۵۲ کیلوگرم و قد آن‌ها باید از ۱۶۳ سانتی‌متر کمتر می‌بود.

مهماندار

طولی نکشید که سایر شرکت‌ها نیز از این روند تقلید کرده و استفاده از مهمانداران زن به سرعت رایج شد.

مهماندار

در تصویر بالا یک مهماندار هواپیمایی «بی او ای سی» (BOAC) را مشاهده می‌کنید. این شرکت هوایی از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۴ به فعالیت خود ادامه داد تا این‌که با سه شرکت هواپیمایی دیگر ادغام شد و «خطوط هوایی انگلستان» را تشکیل دادند.

مهماندار

تصویر بالا طبخ غذا را در یکی از پروازهای شرکت «بی او ای سی» در سال ۱۹۴۵ نشان می‌دهد. آشپزخانه‌ی بالا تفاوت زیادی با آشپرخانه‌های معمولی آن زمان ندارد.

مهماندار

در تصویر بالا «جوان والترمایر» (Joan Waltermire) یکی از مهمانداران «خطوط هوایی آمریکن» در سال ۱۹۴۱ را مشاهده می‌کنید که همان سال در مقاله‌ای در مجله‌ی «لایف» حضور پیدا کرد:

خطوط هوایی مهمانداران را فقط برای سرو غذا و گرفتن آدامس‌های مسافرانش استخدام نمی‌کند. هدف آن‌ها رضایت کامل مسافران است. مهمانداران تنها نماینده‌ی صمیمی خطوط هوایی در داخل پرواز هستند و شرکت «آمریکن» که سالی ۴۰۰,۰۰۰ دلار برای مهماندارانش خرج می‌کند، این مخارج را منطقی و به‌صرفه می‌داند.

سال گذشته حدود ۳۵۰۰ دختر برای شغل مهمانداری به «آمریکن» مراجعه کردند که تنها ۱۵۰۰ نفر از آن‌ها استانداردهای سنی (بین ۲۱ تا ۲۶ سال)، قد (۱۵۷ تا ۱۶۷ سانتی‌متر) و وزن ( ۴۵ تا ۵۶ کیلوگرم) را دارا بودند. آموزش مناسب، ظاهر زیبا و شخصیت متین از دیگر ویژگی‌های مدنظر این خطوط هوایی بود. در پایان از بین این افراد تنها ۱۰۵ نفر استخدام شدند.

مهماندار

مقاله‌های مرتبط:

در ادامه‌ی مقاله‌ی این مجله:

در یک روز کاری، «جوان» ساعت ۹ صبح از خواب بیدار می‌شود، یک صبحانه‌ی سالم و مقوی شامل میوه‌، بیکن، تخم‌مرغ، نان تست و چای می‌خورد، خانه را تمیز می‌کند، لباس خود را اتو کرده و پس از اندکی مطالعه وسایل خود را جمع می‌کند و به سمت کار روانه می‌شود.

ساعت یک بعدازظهر او سوار اتوبوسی به مقصد فرودگاه می‌شود. ساعت دو بعدازظهر یعنی یک ساعت قبل از اینکه هواپیما فرودگاه را به سمت مقصد خود ترک کند، به قسمت کنترل پرواز «لاگاردیا» مراجعه کرده و نامه‌ای که نام و مقصد مسافرانش در آن نوشته شده را دریافت می‌کند.

اگر سر قسمت هواشناسی شلوغ نباشد درباره‌ی وضعیت آب‌وهوا سوال می‌کند. هم‌چنین ممکن است تماسی با کافه‌تریا بگیرد و سفارش یک نوشابه‌ی مشکی به همراه لیمو را بدهد و گفت‌و‌گویی با دیگران داشته باشد.

در طول پرواز:

کودک صندلی ۲ نیاز به غذا دارد. «جوان» غذای کودک را گرم کرده و تحویل می‌دهد. سایر مسافران تحت تأثیر شیوه‌ی کار او قرار می‌گیرند. مردی که به تازگی ازدواج کرده دراین‌باره با «جوان» شوخی می‌کند و او به مرد گوشزد می‌کند که خودش به زودی مجبور خواهد شد چنین کاری را انجام دهد و مرد با خشنودی می‌خندد.

مهماندار

تصویر بالا یکی از مهمانداران هواپیمایی «اس ای اس» (SAS) «اسکاندیناوی» را نشان می‌دهد.

مهماندار

یکی از مهمانداران خطوط هوایی «پن» به نام «آیل برگر» را در تصویر بالا مشاهده می‌کنید که در حال نمایش یک فیلم کامل با صوت به مسافران پرواز هواپیمای «کلیپر» (clipper) در سال ۱۹۴۵ است که از روی اقیانوس اطلاس عبور می‌کرد.

مهماندار

در تصویر بالا یک مهماندار برای جوانان خانواده‌ای که در سال ۱۹۴۸ سوار هواپیما شده‌اند صبحانه آماده کرده است.

مهماندار

خطوط هوایی تأسیسات آموزش دقیقی برای تازه‌واردان تأسیس کردند تا اطمینان حاصل شود که آنان علاوه بر پروتکل‌های امنیتی، با شیوه‌ی صحیح برخورد با مسافران نیز آشنا می‌شوند.

مهماندار

دستورالعمل‌های مربوط به پوشش سخت‌گیرانه بودند و در موارد زیادی هم‌چنان سخت هستند.

بیشتر خطوط هوایی اجازه نمی‌دهند هیچ‌گونه خالکوبی یا سوراخ‌های مربوط به گوشواره و غیره معلوم باشند و دست‌ها و ناخن‌ها باید در تمام زمان‌ها تمیز و مرتب نگه داشته شوند.

طبق دستورالعمل‌های شرکت «بی ای»:

شما باید آرایش و مدل مویی داشته باشید که برای یک محیط حرفه‌ای مناسب بوده و با لباس فرم ما همخوانی داشته باشد. موهای رنگ شده تنها در صورت استفاده از رنگ طبیعی قابل قبول هستند.

خطوط هوایی «آمریکن» علاوه بر موارد بالا گوشزد می‌کند که:

در صورت نیاز به آرایش مجدد، انجام این کار ضروری است اما نه در مقابل دیدگان مسافر.

مهماندار

خدمه‌ی پرواز «بی او ای سی» در حوالی سال‌های ۱۹۵۰ را در بالا مشاهده می‌کنید.

مهماندار

«روث کارول تیلور» (Ruth Carol Taylor) تبدیل به نخستین آفریقایی-آمریکایی تباری شد که به عنوان مهماندار در سال ۱۹۵۸ سوار بر پرواز خطوط هوایی «موهاک» آمریکا به مقصد «نیویورک» شد. اگر چه او شش ماه بعد به دلیل قانون ممنوعیت ازدواج خطوط هوایی از کار کنار گذاشته شد.

تا حوالی سال‌های ۱۹۷۰ بسیاری از خطوط هوایی از استخدام بانوان متأهل خودداری می‌کردند (که تنها یک مورد از قوانین تبعیض برانگیز بود). یکی از آگهی‌های استخدام روزنامه‌ی «نیویورک تایمز» در سال ۱۹۶۶ لیستی از شرایط مورد نیاز را بدین شرح اعلام کرده است:

مدرک اتمام دوره‌ی دبیرستان، مجرد (بیوه و مطلقه‌ی بدون فرزند بررسی می‌شود)، ۲۰ سال سن (دخترانی که ۱۹ سال و نیم سن دارند می‌توانند برای بررسی در آینده اقدام کنند). ۱۵۷ سانتی‌متر قد اما نه بیش‌تر از ۱۷۹ سانتی‌متر. ۴۷ تا ۶۱ کیلوگرم وزن متناسب با قد و حداقل قدرت بینایی ۲۰ از ۴۰ بدون عینک.

مهماندار

یک مهماندار هواپیما در حال مکالمه با تلفنی که ادعا می‌شد کوتاه‌ترین خط تلفن جهان است. با طولی در حدود 9 متر آشپزخانه را که در انتهای کابین مسافران بود به کابین خلبان متصل می‌کرد.

مهماندار

در حالی‌که لباس‌های ۱۹۵۰ از پیش تعیین شده بودند، در حوالی سال ۱۹۶۰ نوع پوشش خدمه‌ی هواپیماها به سطح بالاتری رسید. «خطوط هوایی بین‌المللی برنیف» (braniff) برای مدت کوتاهی مهمانداران خود را مجهز به کلاه‌هایی کرد که از مدل موی آن‌ها در هوای طوفانی محافظت کند.

مهماندار

«پن ای ام» (Pan Am) دوره‌ی طلایی سفرهای هوایی را مجسم ساخت و شغل مهمانداری را برای بانوان به یک آرزوی بزرگ تبدیل کرد.

«کریستل وین» (Christle vane) از کارکنان سابق «پن» در گفت‌وگوی با «تلگراف» در سال 2013 گفت:

این شغل یکی از بهترین کارهایی بود که یک زن می‌توانست در آن دوره داشته باشد. من به چندین زبان صحبت می‌کردم و دلم می‌خواست که به مسافرت بروم. شغل ویژه‌ای بود و دست یافتن به آن هم سخت بود. تقریبا هیچ گزینه‌ی دیگری برای بانوان نبود مگر این‌که می‌خواستند به عنوان منشی مشغول به کار شوند.

هر مردی آرزوی آشنایی با یک مدل و یا مهماندار هواپیما را داشت. شما دائماً تحسین می‌شدید و تعریف و تمجید می‌شنویدید که در نوع خودش جالب بود. مردم با شما مهربان بودند و من از این میزان توجهی که به من می‌شد لذت می‌بردم.

مهماندار

یکی از کارکنان خطوط هوایی پن ای ام در سال ۱۹۶۰ را در تصویر بالا مشاهده می‎‌کنید.

مهماندار سنگاپور

تصویر بالا یکی از مهمانداران خطوط هوایی «سنگاپور» را نشان می‌دهد. طراحی سنتی لباس او زیبایی و وقار خود را در طول زمان حفظ کرده است.

مهماندار لوفتانزا

 لباس فرم خدمه‌ی «لوفتانزا» در سال ۱۹۶۰ را در تصویر بالا مشاهده می‌کنید.

مهماندار کلدونین

تصویر بالا مربوط به لباس فرم خطوط هوایی «کلدونین» (Caledonian) است.

مهماندار SAS

نمونه‌ای از لباس فرم خطوط هوایی «اس ای اس» (SAS) در تصویر بالا قابل مشاهده است.

مهماندار ژاپن

لباس فرمی که مهمانداران خطوط هوایی «ژاپن» در سال 1960 استفاده می‌کردند.

مهماندار فرانسه

خطوط هوایی «فرانسه» بدون شک امتیازات بالایی در زمینه‌ی پوشش مهمانداران کسب کرده بود.

مهماندار

خوش‌بختانه امروزه مهمانداران هواپیما می‌توانند متأهل یا مجرد باشند و از آن‌ها خواسته نمی‌شود کلاه‌ فضایی یا لباس‌های نامتعارف بپوشند. اگرچه سطح آموزش‌ها هنوز هم بالا است. برای مثال در شرکت «بی ای» (BA) یک دوره‌ی حساس شش هفته‌ای از آموزش وجود دارد (هر چند امروزه تمرکز بیش‌تر بر روی مسائل ایمنی است تا ظاهر و رفتار).


مردم محلی اطراف مرداب‌های کرالا در هند، توری محلی برگزار کرده‌اند تا گردشگران را از اقصی نقاط دنیا به این منطقه جذب کنند.

دریاچه ومبناد (Vembanad) که طولانی‌ترین دریاچه در هند و بزرگ‌ترین دریاچه در ایالت کرالا به شمار می‌رود، نه تنها توسط «برنامه ملی حفاظت تالاب‌ها» زیر نظر دولت هند حمایت می‌شود، بلکه قلب گردشگری مرداب‌های کرالا (شبکه‌های آبی کرالا) نیز شناخته می‌شود. اکنون در این منطقه، تورهای جدیدی که به‌طور کامل توسط مردم محلی اداره می‌شود، راه‌اندازی شده است.

دریاچه ومبناد در مرداب کرالا در هند

عکس: Vivek4447/Shutterstock

شبکه‌های آبی کرالا یا مرداب‌های کرالا، زنجیره‌ای از تالاب‌ها هستند که به موازات ساحل مالابار در دریای عرب ادامه دارند و اکنون، توری به نام «افسانه‌های ومبناد» توسط آژانس گردشگری «واندرنو» (WanderNow) به گردشگران کمک می‌کند تا سرتاسر این دریاچه را به اکتشاف و جستجو بپردازند. نبو سم جان، بنیانگذار واندرنو در این‌باره گفته است:

این تور توسط مردم محلی ایجاد شده و با استفاده از خانه‌های آن‌ها، راهنمایان محلی، سرآشپزها و مردم با تجربه منطقه اداره می‌شود. سبک «سفر تجربی» یا «Experiential Trip» برای نخستین بار است که در هند انجام می‌شود، و از مردم محلی که در اطراف دریاچه ومبناد زندگی می‌کنند، حمایت می‌کند.

دریاچه ومبناد در مرداب کرالا در هند

عکس: واندرنو

در تورهای «افسانه‌های ومبناد» گردشگران ابتدا یک روز کامل را در قایقی سنتی که از کانال‌ها عبور می‌کند، گذرانده و ناهار آن‌ها نیز بر روی قایق سرو می‌شود. در این روز برای گردشگران توضیح داده می شود که چگونه مردم محلی از سوسن آبی برای برخی تولیدات مانند کلاهک آباژور، نقاشی و شیرازه کتاب استفاده می‌کنند. همچنین، در این تور، روزی به نقاشی صدف‌ها زیر نظر هنرمندان محلی اختصاص خواهد داد و گردشگران، روزی دیگر را به پیاده‌روی در زمین‌های مردابی سپری خواهند کرد. به گفته نبو سم جوان، این تجربه برای گردشگران بسیار نشاط آور خواهد بود.

اولین گردشگران تور «افسانه‌های ومبناد» ۱۰۰ نفر از استرالیا بودند، و هم‌اکنون آماده پذیرایی از گردشگران اقصی نقاط دنیا است.

دریاچه ومبناد در مرداب کرالا در هند

عکس: واندرنو

عکس کاور: Eddie Gerald از سایت Lonely Planet


کشتی تایتانیک جدید که با مبلغ ۵۰۰ میلیون دلار توسط شرکت بلو استار لاین ساخته شده است، در سال ۲۰۲۲ اولین سفر خود را از شهر دبی آغاز خواهد کرد.

مقاله‌ی مرتبط:

طرفداران کشتی‌های تاریخی و لوکس شاید علاقه‌مند باشند که بدانند نسخه کپی‌شده تایتانیک RMS، سفر دو هفته‌ای خود را در سال ۲۰۲۲ از شهر دبی آغاز خواهد کرد.

کشتی تایتانیک

این سفر بزرگ از دبی به سمت ساوتمهتون خواهد بود و در ادامه، سفرهای منظمی بین انگلیس و آمریکا در طول تابستان و بعد در سایر ایام سال انجام می‌شود. در واقع به گفته مالک آن، بلو استار لاین، این کشتی سفرهای جهانی را در دستور کار خود دارد. این کشتی به همان اندازه نام کشتی، لوکس و شیک است و هر نوع امکانات مدرن و تکنولوژی قرن ۲۱ در آن به چشم می‌خورد. کسانی که از سرنوشت کشتی اصلی تایتانیک باخبر هستند، مطمئن باشند که این کشتی مجهز به آخرین و جدیدترین سیستم راه‌یابی و امنیتی است.

کشتی تایتانیک

باوجودی که اسم این کشتی برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ مطرح شده بود، اما پروژه آن به خاطر مشکلات مالی متوقف شد. به هر حال با برطرف شدن مشکلات، کار ساخت این کشتی با رقم ۵۰۰ میلیون دلار به پایان رسید و می‌تواند ۲۴۰۰ مسافر و ۹۰۰ خدمه را جابه‌جا کند.

کشتی جدید تایتانیک همان فضای داخلی و طراحی کابین‌های کشتی اصلی را دارد و در عین حال رویه‌های مدرن امنیتی و روش‌های مسیریابی و ناوبری و تکنولوژی قرن ۲۱ را درهم آمیخته است.

کشتی تایتانیک

کلایو پالمر، رئیس بلو استار لاین می‌گوید:

این کشتی همان مسیر اصلی تایتانیک را طی خواهد کرد و مسافران را از ساوتمهتون به نیویورک جابه‌جا می‌کند؛ اما فقط در این مسیر حرکت نمی‌کند و با حرکت در دور دنیا، مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد و به هر بندری که می‌رود باعث جلب توجه و کنجکاوی مردم خواهد شد.


روستای تاریخی و توریستی کریک معروف به ماسوله جنوب از زیباترین روستاهای استان کهکیلویه بویراحمد است که از لحاظ جذب گردشگر غنای خاصی را به خود اختصاص داده است.

مقاله‌های مرتبط:

روستاگردی و گردشگری روستایی امروزه به‌عنوان یک اولویت در صدر انتخاب‌های گردشگری مردم، قرار گرفته است. روستاگردی را می توان زیرمجموعه‌ای از طبیعت‌گردی محسوب کرد که به دلیل رویکرد زندگی صنعتی و برای ایجاد تنوع در زندگی ماشینی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این نوع از گردشگری و استقبال از آن سبب شده است که بسیاری از روستاهای ایران این موقعیت را پیدا کنند که از لحاظ گردشگری مورد استقبال قرار گرفته و از این طریق بتوانند روستای خود را رونق داده و با جهان بیرون از روستا ارتباط برقرار کنند. در این زمینه روستاها و دهکده‌های توریستی در صدر قرار می‌گیرند.

دهکده کریک

عکس از  کارناوال

دهکده توریستی کریک از روستاهای پلکانی جنوب ایران است که به ماسوله جنوب معروف است

دهکده توریستی کریک در دامنه ارتفاعات دنا و در ۱۵ کیلومتری جنوب غرب سی‌سخت و ۲۵ کیلومتری شهر یاسوج قرار گرفته است. رودخانه‌ای از میان روستا عبور می‌کند که بر طراوت و شادابی آن می‌افزاید. تاکستان‌های انگور و باغات زیبا در این روستا بر زیبایی آن می‌افزایند. این روستای زیبا در میان دره‌ای باصفا و در مسیر دسترسی به منطقه ییلاقی و زیبای سی‌سخت است. این مسیر  که در کنار رشته‌کوه‌های دنا قرار گرفته، از مسیرهای صعود به قله دنا است. ارتفاع روستای کریک حدود ۷۰۰ متر از سطح دریا است. بافت دهکده بسیار قدیمی بوده و خانه‌ها به‌صورت پلکانی هستند.

دهکده توریستی کریک

عکس از  کارناوال

دهکده توریستی کریک در یک منطقه ییلاقی است که دارای قابلیت‌های گردشگری بسیار است

دهکده توریستی کریک دارای آب و هوایی خوب است و در میان دره‌ای باصفا و در مسیر دسترسی به منطقه ییلاقی و زیبای سی‌سخت قرار گرفته است. هوای روستای کریک در فصول بهار، تابستان و پاییز ملایم و مطبوع و در زمستان سرد و خشک است. رودخانه کریک از میان روستا عبور می‌کند و بر طراوت و شادابی فضای روستا افزوده است. این روستا یکی از مسیرهای صعود به قله دنا است که همه ساله میزبان طبیعت‌دوستان و توریستان است. اطراف رودخانه پرآب روستا با انبوهی از درختان بلند مثمر و غیرمثمر، از جمله مکان‌های جالب توجه گردشگران برای اقامت موقت به‌خصوص در نیمه اول سال است.

دهکده کریک

عکس از  کارناوال

روستای توریستی کریک دارای طبیعت سرسبز و زیبایی است که بر جذب گردشگر تاثیر دارد

درختان سیب، انگور، هلو و همچنین سپیدارهای سربه فلک کشیده، خود زیبایی دو چندانی به روستا بخشیده است. چشمه‌های متعدد حاشیه رودخانه و استخر پرورش ماهی از دیگر جاذبه‌های طبیعی روستای کریک هستند.

دهکده کریک

عکس از ایرنا

خانه‌های روستا به‌صورت پلکانی ساخته شده‌اند و پشت بام هر خانه حیاط خانه دیگری است

دهکده توریستی کریک در یک ناحیه کوهستانی، روی شیبی ملایم استقرار یافته و بافت مسکونی متراکمی دارد. اکثر خانه‌های این روستا عموما یک طبقه بوده و با دیوارهای ضخیم ساخته شده‌اند‌. روستای کریک یکی از روستاهای توریستی است که از قدمت بالایی برخوردار بوده و به شکل پلکانی ساخته شده است. در این نوع از معماری، پشت بام خانه، حیاط خانه دیگری محسوب می‌شود. روستای کهنسال کریک بافتی قدیمی با خانه‌های کاه‌گلی، طبیعت بکر و قبرستان تاریخی دارد که در دل طبیعت پنهان شده‌اند. روستای کریک از قدیمی‌ترین روستاهای دنا است و سابقه تاریخی آن به پیش از ورود اسلام به ایران می‌رسد. سقف و تیرک‌های خانه‌های روستای کریک از چوب و دیوار خانه‌ها از خشت، گل و سنگ ساخته شده‌ است.

روستای کریک

عکس از صبح زاگرس

اهالی دهکده توریستی کریک به مشاغل کشاورزی و دامداری و محصولات لبنی تولیدی و زنان به مشاغل صنایع دستی مشغول هستند

 مردم روستای توریستی کریک اغلب به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند. گروهی نیز به شغل باغداری و برخی دیگر در بخش خدماتی و صنایع دستی مثل قالی و بافت گلیم اشتغال دارند. انواع لبنیات از قبیل ماست، پنیر، کشک و… در این روستا تولید می‌شود و کشت غلات به‌خصوص برنج و پرورش برخی میوه‌ها حاصل کار و تلاش مردم این روستا است. تعدادی از مردان روستا نیز برخی مشاغل دولتی مثل معلمی دارند. وجود مزارع سرسبز کشت برنج و دره‌ای با چشم‌انداز طبیعی بکر و زیبا در روستای کریک به چشم‌انداز روستا رونق بخشیده است. در روستای کریک، رودخانه‌ای جاری است که از ارتفاعات دنا سرچشمه می‌گیرد. این رودخانه جلوه‌ای زیبا و خاص به روستا بخشیده است و چشم هر بیننده و توریست و گردشگری را به خود خیره می‌کند.

روستای کریک

عکس از ایسنا

روستای کریک علاوه بر طبیعت زیبا، جاذبه‌های مذهبی و تاریخی نیز دارد

اثراتی از بازمانده‌های جاده معروف شاهی داریوش که شاهراهی سلطنتی محسوب می‌شد، در ۱۵ کیلومتری روستا وجود دارد که به اهمیت اقتصادی روستا و پررفت و آمدتر شدن آن می‌انجامد. وجود چندین امامزاده در این روستای گردشگری از دیگر جاذبه‌های آن محسوب می‌شود. از جمله جاذبه‌های مذهبی و تاریخی این روستا می‌توان به آرامگاه امامزاده عسگر و امامزاده اسحاق اشاره کرد.

روستای کریک

عکس از ویکی‌سفر

روستای کریک دارای فرهنگ سنتی است

اکثر جمعیت روستای کریک را سادات تشکیل داده‌اند. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ روستای کریک دارای ۱۹۵ خانوار با جمعیتی افزون بر ۷۹۰ نفر است. گویش این مردم لری است و مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. در روستای کریک مردان و زنان در کنار هم به کار و فعالیت مشغول هستند. این روستا فرهنگ سنتی خود را حفظ کرده و به آداب و رسوم خود پایبند مانده است. شیوه لباس پوشیدن زنان و مردان این روستا به شیوه لرهای استان کهکیلویه و بویراحمد است.

روستای کریک

عکس از اسحاق آقایی

شب روستا و شاهنامه خوانی اهالی روستا از جاذبه های آن است

از مهم‌ترین جاذبه‌های دهکده توریستی کریک، اقامت در شب در این روستای زیبا است. شب‌های روستا نیز مثل شب‌های کویر دو پدیده وصف‌نشدنی و رویایی هستند. شب‌های روستای کریک هم با صدای آب رودخانه و تماشای ستارگان صورتی رویایی به خود می‌گیرد. از جاذبه‌های این روستا که در میان اکثر روستاهای زاگرس‌نشین ایران رایج است، فرهنگ شاهنامه‌خوانی توسط مردان کهنسال روستا است. گوش دادن به این شاهنامه‌خوانی‌ها بسیار گوش‌نواز، خاطره‌انگیز و جذاب است.

روستای کریک

عکس از راه دانا

روستای توریستی کریک در معرض برخی آسیب‌های طبیعی و انسانی است

 با روستای توریستی کریک و دیگر روستاهای گردشگری باید مانند مناطق حفاظت‌شده رفتار کرده و در حفظ سلامت آن‌ها تلاش کرده و از تخریب یا آسیب آن به واسطه حضور گردشگران و حوادث طبیعی جلوگیری کرد. اگرچه تخریب و فرسایش طبیعی بزرگترین خطری است که می‌تواند این بافت منحصر به فرد تاریخی را تهدید کند، اما قطع کردن درختان روستا یکی از موارد تخریبی است که توسط انسان‌ها صورت می‌گیرد. این عمل ضدطبیعت که توسط افرادی غیر از ساکنان روستا انجام می‌شود برای ساکنان این روستا دردآور است. از دیگر آسیب‌ها به بافت طبیعی روستا، روند جدید خانه‌سازی در آن به سبک جدید با تیرآهن، سیمان و مصالح امروزی است. این بافت جدید، در قالب ۸ محله ی روستایی مجزا، بافت قدیم روستا را محصور کرده است.

روستای کریک

عکس از اسحاق آقایی

در روستای کریک جاذبه‌های بسیاری برای گردشگران است که آن‌ها را به دیدن روستا سوق می‌دهد

آب و هوای مطبوع و کوهستانی، این روستا آن را به یکی از ییلاقات منطقه تبدیل کرده است . بهترین زمان برای سفر به روستای کریک در فصل‌های بهار و تابستان است. سفر به این روستای زیبا در پاییز هم جذاب است، چراکه لباس رنگارنگ طبیعت تصویر تازه‌ای در روستا ایجاد می‌کند. اگر قصد ماندن در کریک را دارید، این روستا مسافرخانه و هتل ندارد اما اهالی روستای کریک آن قدر مهمان‌نواز و مهربان هستند که در خانه‌های خود از شما پذیرایی کنند و اقامتی به یادماندنی را برای شما رقم بزنند. شما می‌توانید در شهر سی سخت و یاسوج هم اقامت و در گشتی یک روزه سفر به این روستای زیبا را تجربه کنید. اگر به کوهنوردی علاقه دارید، می‌توانید صعود به ارتفاعات در این منطقه را تجربه کنید، زیرا روستای کریک در مسیر صعود به قله‌ی دنا قرار گرفته است.

 

روستای کریک

عکس از صبح زاگرس

عکس کاور از شبستان


یکی از انواع جالب سفر که امروزه طرفداران زیادی پیدا کرده، سفر با دوچرخه است. این روش هیجان‌انگیز علاوه بر لذت‌های فراوان، معایبی نیز دارد.

مقاله‌های مرتبط:

چند حقیقت در مورد دوچرخه‌سواری از این قرار است که وقتی سوار بر دوچرخه هستی، سرازیری‌ها بسیار لذت‌بخش هستندولی امان از دست سربالایی‌ها. افتادن از دوچرخه اکثر اوقات سبب جراحات شدیدی می‌شود پس باید با حواس جمع دوچرخه برانید. ادامه‌ی داستان را از زبان کتی اولد (Kati Auld) بخوانید.

من هم به احتمال قوی در مورد دوچرخه‌ها نظر یکسانی با شما دارم. در عین حال که استفاده از دوچرخه خیلی لذت‌بخش و در بعضی سفرها بسیار کاربردی است ولی باید دقت داشت که این وسیله پتانسیل قطع کردن انگشت‌های شما را دارد، پس نباید با آن شوخی کرد. اکثر اوقات افرادی را که با سرعت‌ها بسیار زیاد و غیر مجاز یا سرعت‌های خیلی پایین دوچرخه می‌رانند، می‌بینم و با خود فکر می‌کنم جز حماقت و عدم احترام به خود عامل دیگری نمی‌تواند باعث شود که یک انسان دست به چنین کار خطرناکی بزند.

هلند

یک نکته‌ی دیگر در مورد دوچرخه‌سواری را هم قبل از شروع باید مطرح کنم. آیا می‌دانستید که دوچرخه راه‌حل تمام مشکلات کره‌ی زمین است؟ من این را می‌دانستم ولی برای من بیشتر شبیه به شعار بود، شعاری مانند اینکه همه باید گیاه‌خوار باشیم. بسیاری از دانشمندان معتقدند که دوچرخه‌سواری برای سلامتی بسیار مفید است و با توجه به اینکه سوخت آن نان و پنیری است که در صبحانه میل شده، خطرات زیست‌محیطی در شهرهای بزرگ را به حداقل می‌رساند. در ادامه داستان یکی از سفرهای من بر روی دوچرخه را خواهید خواند. باید بگویم که تا به حال انقدر دلتنگ ماشینم نشده بودم.

دوست من، کتلین، همیشه مشکلات من را بادیوانگی حل می‌کند. من و او علایق غیرمشترکی داریم. علایق من شامل مراقبت از پوست، شرکت در فستیوال‌های موسیقی و غواصی است. علایق کتلین هم شامل موسیقی جاز آفریقایی و تحقیق در مورد سیر تکاملی انسان است. درست است که ما دو انسان بسیار متفاوت هستیم ولی بیش از دو سال است که با هم دوست هستیم و در تمام شرایط خوب و بد روزگار کنار یکدیگر بوده‌ایم. دوستی با کتلین به معنی واقعی تجربه‌ی زندگی برای من است.

سفر با دوچرخه

برای همین است که هر وقت او پیشنهاد می‌دهد که برای پیک‌نیک یا چادرزدن به اطراف هلند برویم تا فضای بیشتری برای دوچرخه‌سواری داشته باشیم، من به راحتی قانع می‌شوم. البته که باید اعتراف کنم اشتباه از اینجا شروع شد.

یک مسافرت دوچرخه‌سواری بسیار متفاوت از مسافرت با پای پیاده است. یکی از اصلی‌ترین تفاوت‌ها در این است که برای هر بار استفاده از دست‌های خود باید دوچرخه را متوقف کنید. بعضی از انسان‌ها قادر به نوشیدن آب در حال دوچخه‌سوار هستند ولی من به هیچ وجه نمی‌توانم. اگر بند کوله‌پشتی شما آویزان است و احتمال پیچیدن آن دور هر قسمت از دوچرخه هست باید فورا دوچرخه را متوقف کنید.

در حین دوچرخه‌سواری قادر نخواید بود که با همراه خود صحبت کنید یا دست در کوله‌پشتی کرده و چند چیز خوراکی کوچک بردارید. در واقع قادر به انجام هیچ کاری به جز نگه داشتن دسته‌های دوچرخه نخواهید بود. من همیشه کلاه ایمنی هم به سر می‌کنم، نه به خاطر اینکه واقعا لازم باشد بلکه به این علت که به مادربزرگ خود قول داده‌ام. یکی از اصلی‌ترین مشکلات این بود که من و کتلین قادر به شنیدن حرفهای یکدیگر نبودیم.

سفر با دوچرخه

دومین اشتباه من این بود که فراموش کرده بودم که کتلین در ظاهر شبیه به انسان است ولی در واقع او قطاری پر سرعت است که هیچ گاه سرعت خود را کم نمی‌کند. او از این سفر به عنوان یک گردش یاد کرده و فقط به این موضوع اشاره می‌کند که برای خرید مجبور بودیم جلوی مغازه‌های مزرعه‌داران محلی متوقف شده و زیر نور گرم آفتاب پیاده تا آنجا برویم. ساعت ۶ عصر بود و ما هنوز مشغول رکاب زدن در جاده‌ای کنار رودخانه بودیم. آب به رنگ طلایی غروب درآمده بود. هر کدام از عضله‌های بدن من آرزوی مرگ من را داشتند تا بلکه دست از کار بکشند.

هلند

عاقبت به محلی رسیدیم که قصد داشت در آنجا چادر بزنیم. من دو بار افتادم. یک بار در حال پیاده شدن از دوچرخه و بار دیگر وقتی که از زمین بلند شدم بعد از کلی تلو تلو خوردن به زمین برخورد کردم. از نظر خودم شبیه به رقص قبل از مرگ بود. ما بیشتر از ۵۰ کیلومتر را در یک روز رکاب زده بودیم. پاهای من بی‌حس بودند. کتلین به این ورزش، لقب مفرح را داده بود.

من استخوان‌های لگنم را روی پتو گذاشته و تا فردا صبح خوابیدم. کتلین مدام می‌گفت که دوچرخه خانه‌ی ماست. فردا صبح وقتی داشتیم کیلومترها را طی می‌کردیم، من به مرور متوجه بعضی تغییرات شدم. علاوه بر استخوان‌های لگنی که درد می‌کردند و عضله‌هایی که حس کشیدگی داشتند، من شروع به خوردن پودر کول اید (Kool-Aid) کرده بودم.

سفر با دوچرخه

البته منکر زیبایی و لذت‌بخشی دوچرخه‌سواری در دشت‌های مخملی و پر از گل نیستم. وقتی از تپه‌ای بالا می‌رفتیم و من موفق به پدال زدن و تمام کردن مسیر تپه می‌شدم، اشتیاق زیادی وجودم را فرا می‌گرفت. وقتی از شهری رد می‌شدیم، ماشینی نداشتیم که صدای روستا را بپوشاند بلکه با دوچرخه‌های خود از آن عبور می‌کردیم در حالی کره سرو صدای بازی کودکان و صدای کلیسای روستا را می‌شنیدیم. این هدیه‌ای است که هیچ وقت دستیابی به آن همراه با اتوموبیل مقدور نخواهد بود.

در روز چهارم در هر پیچی داد می‌زدیم تا حوصله‌مان سر نرود. کتلین همیشه نزدیک به من حرکت می‌کرد. این حس که خودت تعمیرکار دوچرخه‌ی خود باشی بسیار جذاب بود. در روز چهارم بود وقتی می‌ایستادیم که دوچرخه را تعمیر کنیم یا چیزی بخوریم حس عجیبی داشتم و دوست داشتم زودتر بر روی دوچرخه برگردم و با خود فکر می‌کردم شاید حق با کتلین است؛ دوچرخه خانه است.

سفر با دوچرخه

ما به ریتمی دست یافته بودیم و با هم پدال می‌زدیم. روی دوچرخه از سیاست صحبت می‌کردیم. در مورد شغل‌هایمان و حتی در مورد نام دوچرخه‌ی کتلین صحبت می‌کردیم. دردی که در عضلات داشتم اصلا متوقف نمی‌شد و حتی الان که در حال نوشتن این سفرنامه هستم، زوایای مختلفی را برای نشستن امتحان می‌کنم ولی باز هم لگنم درد می‌کند.

ما در غروب‌های زیبایی دوچرخه‌سواری کردیم و تعداد زیادی رنگین‌کمان دیدم. از مزرعه‌هایی عبور کردیم که در حال سمپاشی بودند وقطرات آفت‌کش، همه جا پخش شده بود، ابتدا امیدوار بودیم که شاید قطرات آب باشند ولی بعد متوجه شدیم که آفت‌کش هستند. هر روز از سفر ما، ماجرایی مختص خود داشت و پر از مشکلات بود. از تپه‌ها و جاده‌هایی با قلوه سنگ گرفته تا مزرعه‌های پایان‌ناپذیر. هر گاه به منظره‌ی زیبایی می‌رسیدیم هر دوی ما نفس را در سینه حبس می‌کردیم و آرزو می‌کردیم که دیگری پیشنهاد توقف و گرفتن عکس را ندهد. فکر اصلی که در تمام طول این سفر بر ذهن ما غلبه داشت این بود که به پدال زدن ادامه بده!

هلند

بعد از اینکه به گرونیگن (Groningen) بعد از ۴۰۰ کیلومتر دوچرخه‌سواری رسیدیم، فهمیدم که چیزی نغییر پیدا کرده است، شاید من موفق به پیغام دادن در حین دوچرخه‌سواری نشدم و هنوز هم اسمی برای دوچرخه‌ی خود انتخاب نکرده بودم ولی دوچرخه‌سواری برای من مفهوم دیگری داشت و مطمین بودم که این دیگر آخرین سفر من با دوچرخه نخواهد بود و به درستی و از اعماق ذهنم باور کردم که دوچرخه خانه‌ی من است. 

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها